Wystawy galeryjne

Wojciech Fangor: Television Paintings 1977ÔÇô1984

Udost─Öpnij

Wystawa w GNYP Gallery prezentuje Obrazy Telewizyjne wykonane w Nowym Jorku w latach 1977-1984. Wydany we wsp├│┼épracy z FANGOR Foundation obszerny katalog prezentuje prace wraz z notatkami artysty na temat jego tw├│rczo┼Ťci, a tak┼╝e eseje Dominica Eichlera, Charlotte Jansen i Olivera Shultza, kt├│re analizuj─ů seri─Ö w szerokim kontek┼Ťcie historii i teorii sztuki.

Wojciech Fangor (1922-2015) jest znany na ca┼éym ┼Ťwiecie ze swoich abstrakcji optycznych, cho─ç jego tw├│rczo┼Ť─ç jest bardzo r├│┼╝norodna i cz─Östo ulega znacz─ůcym zmianom. Po II wojnie ┼Ťwiatowej Fangor sta┼é si─Ö odnosz─ůcym sukcesy artyst─ů socrealistycznym, ale rozczarowanie systemem politycznym i jego artystyczna ciekawo┼Ť─ç sprawi┼éy, ┼╝e w 1956 roku przeni├│s┼é swoj─ů uwag─Ö na bardziej intelektualne badania medium malarstwa i jego percepcji. Wsp├│┼épraca z architektami Stanis┼éawem Zamecznikiem i Oskarem Hansenem jeszcze bardziej rozbudzi┼éa jego zainteresowanie ideami przestrzeni i relacji przestrzennych, co zaowocowa┼éo prze┼éomow─ů instalacj─ů Studium Przestrzeni (1957) w warszawskiej Zach─Öcie, kt├│ra jest cz─Östo uwa┼╝ana za pierwszy environment w historii, a rok p├│┼║niej wystaw─ů w Stedelijk Museum w Amsterdamie.

Sztuka optyczna Fangora zyska┼éa wiele uznania za ┼╝ycia artysty; mi─Ödzy innymi uczestniczy┼é w wa┼╝nej wystawie Responsive Eye w MoMA w 1965 roku i mia┼é indywidualn─ů wystaw─Ö w Guggenheim New York w 1970 roku. Josef Albers postrzega┼é Fangora jako swojego spadkobierc─Ö, kt├│ry doda┼é przestrze┼ä jako czwarty element do formalnych bada┼ä podstawowych element├│w malarstwa. Jednak jako prawdziwy artysta, Fangor ponownie zmieni┼é swoje podej┼Ťcie i porzuci┼é abstrakcj─Ö na rzecz figuracji w latach 70. Wystawa w GNYP Gallery prezentuje tak zwane Obrazy Telewizyjne wykonane w Nowym Jorku w latach 1977-1984. Formalnie jest to kontynuacja fascynacji Fangora przestrzeni─ů wewn─ůtrz i na zewn─ůtrz p┼é├│tna. Konceptualnie stanowi postmodernistyczne badanie si┼éy i wp┼éywu medi├│w, takich jak telewizja, na kszta┼étowanie rzeczywisto┼Ťci. Fangora zdawa┼éy si─Ö nurtowa─ç podobne pytania o warto┼Ť─ç obrazu i medi├│w, jak te stawiane w tym czasie przez m┼éodszych artyst├│w z Picture Generation.

 

Fragment niepublikowanych notatek artysty na temat serii rzuca wi─Öcej ┼Ťwiat┼éa na jego my┼Ťlenie o serii:

ÔÇ×Nasza obecna egzystencja poci─ůga za sob─ů do┼Ťwiadczenia, kt├│re wymagaj─ů zmian w naszym dotychczasowym postrzeganiu czasu i przestrzeni, a tak┼╝e w postrzeganiu system├│w spo┼éeczno-kulturowych i geopolitycznych. B─Öd─ůc wystawionym w tej samej przestrzeni czasowej na sprzeczne i zderzaj─ůce si─Ö si┼éy, to tak, jakby kilka film├│w by┼éo emitowanych na jednym ekranie. Jeden likwiduje drugi. Aby poradzi─ç sobie z t─ů sytuacj─ů, trzeba stworzy─ç system filtr├│w, lub lepiej, system wielopostrzegania r├│┼╝nych wzor├│w, kt├│re nios─ů ze sob─ů znaczenie.ÔÇŁ

ÔÇ×Obrazy Telewizyjne oparte by┼éy na obrazie ekranu, na przypadkowych fotograficznych fragmentach przekazu na kliszy fotograficznej. Te obrazy, kt├│re trawi┼éy moj─ů osobowo┼Ť─ç i m├│j malarski temperament, zosta┼éy pokryte siatk─ů elektronicznych zniekszta┼éce┼äÔÇŽ Telewizja przesta┼éa by─ç magicznym iluzorycznym obrazem, kt├│ry wlewa┼é si─Ö do wn─Ötrza mojej przestrzeni. To, co pozosta┼éo, to aparat telewizyjny jako przedmiot, kt├│ry ma tak─ů sam─ů moc dzia┼éania jak ka┼╝dy inny przedmiot u┼╝ywany do konsumpcji codziennego ┼╝ycia. Pude┼éko telewizora skrywa sw├│j w┼éasny teatr Guliwera. Czasami krzyczy o tym, co dzieje si─Ö na drugiej p├│┼ékuli, tylko po to, by zmieni─ç temat i spr├│bowa─ç przekona─ç ci─Ö o zaletach pasty do z─Öb├│w lub nowej karty kredytowej. Dzia┼éa przy pomocy nie materialistycznej, rozp┼éywaj─ůcej si─Ö i efemerycznej gry ┼Ťwiate┼é.

ÔÇ×Po przyje┼║dzie do USA znalaz┼éem si─Ö w ┼Ťwiecie, kt├│ry w coraz wi─Ökszym stopniu opiera┼é si─Ö na komunikacji elektronicznej. Telewizja, b─Öd─ůc surogatem bezpo┼Ťrednich kontakt├│w mi─Ödzyludzkich, sta┼éa si─Ö gr─ů pomi─Ödzy naturalnymi efektami elektrooptycznymi, a wylewaj─ůcym si─Ö z niej nurtem kulturowo-mitycznym. Tak powsta┼é cykl obraz├│w telewizyjnych. Zmieniaj─ůc temat, zmieniam dob├│r ┼Ťrodk├│w wyrazu. Co powoduje rozr├│┼╝nienie w poszczeg├│lnych okresach mojej tw├│rczo┼Ťci. Ale niezale┼╝nie od tego, czy moje obrazy s─ů chude czy grube, wysokie czy ma┼ée, piegowate czy zmru┼╝one, wszystkie maj─ů tego samego ojca, cho─ç r├│┼╝ne matki. Wszystkie nale┼╝─ů do jednej rodziny i nurkuj─ů w tym samym czasieÔÇŁ.