Wystawy galeryjne

Wojciech Fangor and his contemporaries 1960 – 1995

Udost─Öpnij

Wystawa ÔÇ×Wojciech Fangor and his contemporaries 1960 ÔÇô 1995ÔÇŁ jest pr├│b─ů ukazania Fangora na tle jego r├│wie┼Ťnik├│w zafascynowanych tymi samymi zagadnieniami w tym samym czasie, a tak┼╝e zrozumienia jego tw├│rczo┼Ťci z szerszej perspektywy zmieniaj─ůcego si─Ö kontekstu spo┼éeczno-kulturowego. W swoim ┼╝yciu artystycznym Fangor by┼é cz─Ö┼Ťci─ů znacz─ůcych mi─Ödzynarodowych ruch├│w, kt├│re g┼é─Öboko zmieni┼éy bieg historii sztuki Zachodu. G┼é─Öbia jego sztuki, otwarto┼Ť─ç jego artystycznego podej┼Ťcia i poszukiwanie Nowego zaowocowa┼éy znacz─ůcym dorobkiem, kt├│ry zachowa┼é swoj─ů aktualno┼Ť─ç do dzi┼Ť.

Cztery wybrane obszary zdefiniowane przez konkretne prace Fangora tworz─ů struktur─Ö wystawy ÔÇ×Wojciech Fangor and his contemporaries 1960 ÔÇô 1995ÔÇŁ: Abstrakcja, Przestrzenie mi─Ödzyp┼éaszczyznowe, Obrazy Telewizyjne i seria Krzes┼éa. Te cztery wybrane bloki podkre┼Ťlaj─ů tylko cz─Ö┼Ť─ç bogatego i ci─ůgle zmieniaj─ůcego si─Ö dorobku artysty.

ABSTRAKCJA: Zainteresowanie Fangora przestrzeni─ů, kt├│re objawi┼éo si─Ö ju┼╝ w rewolucyjnym ┼Ťrodowisku Studium Przestrzeni w 1958 roku, utorowa┼éo drog─Ö do du┼╝ego zbioru prac, kt├│re cz─Östo kategoryzowano jako abstrakcj─Ö optyczn─ů. Op-Art by┼é artystycznym przedsi─Öwzi─Öciem, maj─ůcym na celu zrozumienie pracy wzroku, percepcji i do┼Ťwiadczenia wizualnego. Fangor nigdy nie uwa┼╝a┼é si─Ö za op-artyst─Ö, chocia┼╝ uczestniczy┼é w definiuj─ůcej ruch wystawie ÔÇ×The Responsive EyeÔÇŁ w MOMA w Nowym Jorku w 1965 roku i pracowa┼é w tym obszarze przez wiele lat.

W 1960 roku, kiedy Fangor przemieszcza┼é si─Ö mi─Ödzy Niemcami Zachodnimi, Wielk─ů Brytani─ů i Francj─ů, tematem artystycznych poszukiwa┼ä w Europie by┼éo to, jak na nowo wynale┼║─ç medium malarskie. G├╝nther Uecker, czo┼éowa posta─ç niemieckiego Grupa ZERO, u┼╝ywa┼é gwo┼║dzi jako ÔÇ×farbyÔÇŁ do swoich monochromatycznych obraz├│w, rozszerzaj─ůc powierzchni─Ö obrazu w przestrze┼ä za pomoc─ů gry ┼Ťwiat┼éa i cienia. Jan Henderikse, jeden z za┼éo┼╝ycieli holenderskiej grupy Null, pracowa┼é z wszelkiego rodzaju odpadami przemys┼éowymi jako materia┼éem malarskim, podkre┼Ťlaj─ůc ide─Ö nowego pocz─ůtku i pr├│buj─ůc wyeliminowa─ç osobisty podpis artysty w pracy. Fangor uzna┼é te eksperymenty za prowokuj─ůce do my┼Ťlenia, ale skupi┼é si─Ö na w┼éasnym badaniu przestrzeni przyklejonej do powierzchni obrazu, anga┼╝uj─ůcej widza. Jego pomys┼éy by┼éy bardziej zwi─ůzane z tw├│rczo┼Ťci─ů Josefa Albersa, kt├│rego pozna┼é po przyje┼║dzie do USA w 1966 roku. Stosuj─ůc matryc─Ö abstrakcji geometrycznej, Albers bada┼é zachowanie kolor├│w i odcieni, kt├│rych kulminacj─ů by┼éa jego uznana seria Homage to the Square (1950-1976). Pozna┼é Fangora i podziwia┼é go za dodanie do powierzchni obrazu wymiaru przestrzeni wykraczaj─ůcej poza p┼é├│tno. Abstrakcja geometryczna by┼éa r├│wnie┼╝ przedmiotem zainteresowania Ala Lovinga, pierwszego afroameryka┼äskiego artysty, kt├│ry otrzyma┼é indywidualn─ů wystaw─Ö w Whitney Museum w 1969 roku. Jego twarde abstrakcje w przeciwie┼ästwie do mi─Ökkich konturowych kszta┼ét├│w Fangora ponownie pokazuj─ů r├│┼╝norodno┼Ť─ç podej┼Ť─ç do medium malarstwa abstrakcyjnego tamtych czas├│w.

Obrazy Mi─Ödzytwarzowe: W 1973 roku Fangor wsp├│┼épracowa┼é z renomowanym ameryka┼äskim zespo┼éem baletowym Marthy Graham, kt├│ra poprosi┼éa go o zaprojektowanie scenografii do jej baletu ÔÇ×Mendicants of EveningÔÇŁ. Wsp├│┼épraca ta mog┼éa zapocz─ůtkowa─ç zainteresowanie Fangora badaniem z┼éo┼╝onych psychologicznych i formalnych relacji mi─Ödzy lud┼║mi, w kt├│rych przestrze┼ä ponownie odgrywa g┼é├│wn─ů rol─Ö jako element ┼é─ůcz─ůcy i dziel─ůcy. W serii obraz├│w Mi─Ödzytwarzowych Fangor ponownie wprowadzi┼é ┼Ťlady figuracji, aby po┼é─ůczy─ç ÔÇ×racjonalne bloki z emocjonalnymi demonamiÔÇŁ, koncentruj─ůc si─Ö na ludzkich spotkaniach. Lata 70. charakteryzowa┼éy si─Ö odkryciem fizycznego ludzkiego cia┼éa jako medium artystycznego, co zaowocowa┼éo rozprzestrzenianiem si─Ö sztuki performance. Emocjonalna i fizyczna interakcja mi─Ödzy cia┼éami w rzeczywistej przestrzeni fizycznej by┼éa r├│wnie┼╝ tematem poruszanym przez pionier├│w sztuki performance, Ulaya i Marin─Ö Abramovic w ich legendarnych Relational Works w latach 1976-1981.

OBRAZY TELEWIZYJNE: W tej wyj─ůtkowej serii, kt├│ra rozpocz─Ö┼éa si─Ö pod koniec lat siedemdziesi─ůtych, fascynacja Fangora medium telewizji idzie w parze z jego analizami jej przemo┼╝nego wp┼éywu na kultur─Ö i spo┼éecze┼ästwo w og├│le. Wszechobecno┼Ť─ç telewizji, jej silny wp┼éyw na ludzi, ale tak┼╝e jej estetyka, przyci─ůgn─Ö┼éy zainteresowanie wielu artyst├│w, kt├│rzy analizowali jednoczesne realia oferowane przez telewizj─Ö i mo┼╝liwe zagro┼╝enia zwi─ůzane z komunikacj─ů elektroniczn─ů. Przez lata Barkley Hendriks tworzy┼é fotograficzne serie ekran├│w telewizyjnych, kt├│re dokumentowa┼éy zmieniaj─ůc─ů si─Ö popularn─ů kultur─Ö wizualn─ů, wiadomo┼Ťci i kreacje os├│b publicznych. Andy Warhol jest prawdopodobnie najbardziej znanym artyst─ů, kt├│ry da┼é si─Ö porwa─ç ameryka┼äskiemu konsumpcjonizmowi i kultowi celebryt├│w przyspieszonemu przez media i telewizj─Ö. Idea i obiekt-telewizja by┼éy kluczowe dla tw├│rczo┼Ťci Nam June Paika, kt├│ry w swoich rze┼║bach przekazywa┼é znaczenie tego medium i jego bliski zwi─ůzek z ludzkim cia┼éem.

KRZES┼üA: Fangor wydaje si─Ö by─ç zaintrygowany krzes┼éami przez ca┼ée swoje ┼╝ycie. Patrz─ůc na jego zdj─Öcia studyjne, krzes┼éo zawsze zajmowa┼éo poczesne miejsce obok jego prac. By─ç mo┼╝e krzes┼éo zast─Öpuje nieobecnego artyst─Ö. W latach 80. i 90. Fangor namalowa┼é kilka portret├│w krzes┼éa, wpisuj─ůc si─Ö w tradycj─Ö innych artyst├│w zachwyconych t─ů form─ů, takich jak Vincent van Gogh i David Hockney. Krzes┼éo by┼éo obiektem, kt├│ry oferowa┼é mo┼╝liwo┼Ťci eksperymentowania z p┼éaszczyzn─ů obrazow─ů i przestrzeni─ů perspektywiczn─ů, aby ponownie zastanowi─ç si─Ö nad percepcj─ů, ale tak┼╝e nad histori─ů sztuki i konwencjami spo┼éecznymi. Dobry przyjaciel Fangora, Richard Artschwager, kt├│ry r├│wnie┼╝ nie chcia┼é by─ç przyporz─ůdkowany do jednej szko┼éy, bada┼é krzes┼éo i inne obiekty w ich wielu ods┼éonach, jako meble, rze┼║by i obrazy jednocze┼Ťnie. Dla Sigmara Polke krzes┼éo s┼éu┼╝y jako prosty przedmiot pe┼éen spo┼éecznych odniesie┼ä.